یادداشت؛

علی مظهر عدالت در تمام عالم است

حضرت علی(ع) در تاریخ بشر بهترین نمونه شجاعت و جوانمردی و مهربانی و از خود گذشتگی است.

به گزارش خبرنگار اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی«سلام خلخال»، سیدعباس جوادپور خبرنگار سلام خلخال در یادداشتی به جایگاه والای حضرت علی(ع) به مناسبت شهادت مولای عالمیان پرداخت و نوشت: حضرت علی(ع) در تاریخ بشر بهترین نمونه شجاعت و جوانمردی و مهربانی و از خود گذشتگی است. سراسر زندگانی امیرالمومنین مملو از فداکاری و اعمالی است که هر انسانی بی‌اختیار در برابر آنها سر فرود آورده و به عظمت و شخصیت وی ایمان می‌آورد.

باید اذعان نمود امام‏ على‏(ع) پس از تحمّل ۲۵ سال سکوت تلخ براى حفظ نهال نوپاى اسلام و برطرف شدن موانع، حکومت اسلامى را تشکیل داد، و حدود الهى را اقامه کرد، و با انحرافات جنگید، و به مستمندان و فقرا رسیدگى نمود، و حقّ مظلومان را ‏ستاند، و در تقسیم عادلانه بیت المال کوشش نمود. هر چند عدّه اى از مسلمان نماها تاب عدالت آن حضرت را نداشته و او را به شهادت رساندند.

امام علی علیه السلام برترین مردى است که مادر روزگار تا پایان عمر خود، چون او نزاید. و اوست که هرگاه هدایت طلبان به جستجوى اخبار و گفتارش برآیند، از هر خبرى براى آنان، شعاعی مى درخشد. آرى او مجسمه اى از کمال است که در قالب بشریت ریخته شده است.

برای شخصی چون علی بن ابی طالب علیه السلام زمان و مکانی نیست جز آنکه در آن به وظیفه عمل نماید؛او بر کشتگان جمل که دشمنانش بودند نیز غم خواری و گریه کرد و حتی بر جنازه دشمنانش نماز خواند. چرا که می دانست آنان مقتول جهلشان بودند. و همین درد جهل بود که سبب شهادت او به دست خوارج گردید. از این روست که فرموده بود: “بسا دانشمندى که نادانیش او را به کشتن دهد.

این حضرت علی(ع) همان است که معاویه نیز از شنیدن خبر شهادت او به گریه افتاد؛ منزلت علی علیه السلام را نباید در هیچ ساحتی خلاصه نمود. چه در علم و چه در سایر فضایل،حضرت علی(ع) همان است که خود می گوید، و از زبان پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله وسلم شنیده می شود، و خداوند در قرآن توصیف او می کند. چنان که ابن عباس می گوید: “در هر آیه ای که یا ایها الذین آمنوا آمده، علی علیه السلام فرد شریف و امیر مصادیق آن آیه است.”

آرى هنگامى که آن مظهر عدالت، از میان مردم رخت بر بست و آن رهبر دلسوز و مهربان جاى خود را به دیگران سپرد، هنگامى که آن مخزن علوم الهى که به هنگام خواندن این خطبه ‏ها، علم و دانش از زبانش فرو می ریخت، از میان مردم رفت و ظالمان و جباران بنى امیه که جز هوس هاى شیطانى و غرایز حیوانى چیزى را به رسمیّت نمی شناختند بر جاى او نشستند و سیل خون بی گناهان را جارى ساختند، مسلمانان فهمیدند، چه کسى را از دست داده اند، و چه خسارت عظیمى دامان آنها را گرفته است.

انتهای خبر/ج