به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «سلام خلخال»، سال هاست که نام پل معلق خلخال با عنوان بزرگترین پل معلق خاورمیانه در اذهان مردم این خطه طنین انداز شده است؛ پروژه ای که قرار بود به عنوان نگین گردشگری استان اردبیل و پیشران توسعه اقتصادی منطقه، خلخال را به قطب جذب توریست تبدیل کند. اما امروز این رویای دیرینه به کلافی سردرگم از انتظارات بی فرجام تبدیل شده است.

در شرایطی که بسیاری از شهرهای کشور، بسیار دیرتر از خلخال استارت احداث چنین سازه هایی را زدند و اکنون با بهره برداری از پل های معلق شیشه ای و ساده، شاهد سرازیر شدن خیل عظیم گردشگران و رونق کسب و کارهای محلی هستند، مردم صبور خلخال همچنان نظاره گر کارگاه هایی هستند که گویی زمان در آن ها متوقف شده است. این تناقض آشکار میان سرعت رشد گردشگری در استان های همجوار و رکود حاکم بر پروژه های زیرساختی خلخال، پرسش های جدی و تلخی را در ذهن مردم ایجاد کرده است.

آیا خلخال که از مواهب بی نظیر طبیعی و اقلیم چهارفصل برخوردار است، سهمی از این شکوفایی گردشگری ندارد؟ حق مردمی که با هزاران امید و آرزو چشم انتظار تحقق وعده های مسئولان و ورود سرمایه گذاران واقعی نشسته اند بیش از این هاست. انفعال در پیشبرد این پروژه، نه تنها فرصت های بی نظیر اشتغال زایی را از دست جوانان بومی می رباید، بلکه اعتماد عمومی را نیز به عنوان بزرگترین سرمایه اجتماعی هدف گرفته است.

به راستی مسئولان و سرمایه گذاران عزیز تا کی قصد دارند مردم را در انتظار بی پایان نگه دارند؟ پروژه ای که قرار بود نماد بالندگی و توسعه باشد اکنون به مظهر کندی و بلاتکلیفی تبدیل شده است. ضرورت دارد که نهادهای مسئول با شفاف سازی علل تاخیر، رفع موانع اداری و جلب مشارکت سرمایه گذاران توانمند به این دوران رخوت پایان دهند. مردم خلخال شایسته آنند که طعم واقعی توسعه را چشیده و نظاره گر شکوفایی پتانسیل های نهفته دیارشان باشند؛ نه اینکه همچنان در حسرت پل هایی بمانند که در سرزمین های همسایه به واقعیت پیوسته اند. زمان برای شعار دادن سپری شده و اکنون وقت عمل و پاسخگویی به انتظارات به حق مردمی است که دیارشان را عاشقانه دوست دارند.