یادداشت؛

سفر ترامپ به چین؛ تعامل معامله گرایانه

آمریکا و چین به دنبال مهار رقابت خود و گرفتن امتیازات ملموس هستند، درحالی‌که هیچ‌کدام اعتماد کافی برای دادن امتیازات بزرگ و راهبردی را ندارند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «سلام خلخال»، به نقل از سبلان ما،محمدرضا کفاش جمشید عضو شورای علمی اندیشکده حکمرانی اردبیل در یادداشتی نوشت: بر اساس تحلیل‌های موجود، سفر دونالد ترامپ به چین، بیشتر یک «تعامل معامله‌گرانه در میانه بی‌اعتمادی عمیق» ارزیابی می‌شود تا یک دیدار دوستانه. فضای این سفر بسیار متفاوت از سفر سال ۲۰۱۷ اوست و انتظارات برای دستاوردهای بزرگ پایین است.

در اینجا ارزیابی این سفر بر اساس چند محور اصلی ارائه می‌شود:

۱. تغییر لحن و فضا: از «مهمان‌نوازی» به «مذاکره عمل‌گرایانه»

بر خلاف سال ۲۰۱۷ که ترامپ مورد استقبال فوق‌العاده قرار گرفت، این بار انتظار می‌رود برخورد چین رسمی‌تر و عمل‌گرایانه‌تر باشد. تحلیلگران معتقدند پکن به این نتیجه رسیده که «دوستی شخصی» رهبران، مانعی در برابر سیاست‌های یک‌جانبه و فشار حداکثری واشنگتن ایجاد نمی‌کند؛ بنابراین، هدف اصلی دو طرف «جلوگیری از خارج‌شدن روابط از ریل» است، نه دستیابی به توافقی بزرگ.

۲. دستور کار اصلی: میز مذاکره‌ای با خواسته‌های متضاد

هر یک از طرفین با فهرستی از خواسته‌های مشخص و عمدتاً متعارض پای میز مذاکره می‌آیند:

خواسته‌های اصلی چین خواسته‌های اصلی آمریکا

ایجاد کانال‌های ارتباطی: احتمالاً دو کشور برای مدیریت بحران، سازوکارهایی مانند «کارگروه تجاری» یا «شورای سرمایه‌گذاری» ایجاد کنند.

همکاری‌های اقتصادی محدود: ممکن است چین برای دادن یک «پیروزی نمادین» به ترامپ، قرارداد خرید هواپیما یا افزایش واردات محصولات کشاورزی را امضا کند.

بن‌بست در مسائل امنیتی: احتمال پیشرفت در موضوعات حساسی مانند تایوان (که پکن آن را «خط‌قرمز اول» می‌داند) یا لغو تحریم‌های فناوری بسیار اندک است.